اگر سهوا باشد و عمدی نباشد باید زمانی که متوجه اشتباه خود شدیم سوره حمد را قطع کنیم

و تسبیحات را شروع کنیم.

نماز ما صحصیح بوده و حتی نیازی به سجده سهو ندارد.

در پنج مورد سجده سهو داریم که عبارتند از:

1- کلام بی جا در نماز(به شرطی که عمدی نباشدچون کلام عمدی نماز را باطل می کند)

2-سلام بی جا (در رکعت دوم نماز ی که بیش از دو رکعت دارد سهوا سلام نماز را بعد تشهد بگوییم)

3-یک سجده فراموش شده (اگه دو سجده باشد سهوا هم نماز باطل است چون رکن نماز می باشد)

4-تشهد فراموش شده (بعد از رکعت دوم تشهد را سهوا نخوانیم و تا رکوع هم یادمان نیایید)

5-بعد از سجده دوم شک کنیم رکعت چهارم نماز بوده یا پنجم.

کیفیت سجده سهو:

بعد از سلام نماز فوراً نیّت سجده سهو کند و پیشانی را ـ بنابر احتیاط لازم ـ بر چیزی که سجده بر آن صحیح است بگذارد ، واحتیاط مستحب آن است که در آن ذکر بگوید ، و بهتر آن است که بگوید ، «بِسْمِ اللّه‏ِ وَبِاللّه‏ِ ، السَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا النَّبِیُّ وَرَحْمَةُ اللّه‏ِ وَبَرَکاتُهُ» بعد باید بنشیند ودوباره به سجده رود ، و ذکری را که گفته شد بگوید و بنشیند ، و بعد از تشهّد بگوید : «السَّلامُ عَلَیْکُمْ» و اولی این است «وَرَحْمَةُ اللّه‏ِ وَبَرکاتُهُ» را اضافه کند .