سوال:
چند وقت پیش یکی از دوستان من یک حدیثی رو روایت کردند از معصوم(ع)به این شرح:
زمانی که حضرت مهدی(عج)ظهور میکند یکی از کارهایی که انجام میدهد این است که میرود سه خلیفه ی اهل سنت رو از قبر بیرون می آورد و گردن میزند.
اولا میخواستم بدونم این حدیث چه قدر معتبر هست؟ ثانیا اگر معتبر باشد یعنی امام زمان کارهایی واجبتر ندارد که انجام دهد سر بریدن مرده چه فایده ای برای اسلام و مسلمین دارد؟ با تشکر

متن روایت:

مفضل بن عمر کوفی رحمه الله علیه در محضر شریف حضرت امام جعفر صادق علیه السلام از موعود دین و مهدی آل رسول علیهم السلام سئوال می کند تا به این مطلب مهم می رسد: مفضل: آقا ! سپس مهدی(علیه السلام) به کجا می رود؟
امام علیه السلام فرمدند: می رود به مدینهء جدم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم. در مدینه مقامی بس عجیب خواهد داشت که باعث مسرت مومنین و نقمت کافرین می باشد.
مفضل: آقا ! آن مقام عجیب چیست؟

فرمودند: می آید کنار قبر پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و صدا می زند: ای مردم ! آیا این قبر جد من است؟ مردم می گویند: آی مهدی آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم)، آری این قبر جد تو است. می پرسد: چه کسانی با وی در اینجا مدفون هستند؟ میگویند: دو نفر از اصحاب و انیس او.

با اینکه او از هر کس بهتر آن دو نفر را می شناسد، در حالیکه مردم همه گوش می دهند، سه بار از مردم سئوال می کند: آنها چه کسانی هستند؟ چطور شد که در میان تمام مردم فقط این دو نفر با جدّ من، پیغمبر خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) در اینجا دفن شده اند؟ شاید کسانی دیگر هم در اینجا مدفون باشند. مردم می گویند: ای مهدی آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) کسی غیر از این دو تفر در اینجا مدفون نیست. از این جهت در اینجا دفن شدند که خلیفه پیغمبر و پدر زن او هستند.

مهدی(علیه السلام) می پرسد: آیا کسی در میان شما هست که اینان را بشناسد؟ مردم می گویند: ما آنها را با اوصافشان می شناسیم. اینها انیس جدّ شما هستند. می پرسد: آیا در میان شما کسی هست که که غیر این بگوید یا در باره اینها شک کند؟ مردم می گویند: نه.

مهدی(علیه السلام) به نقبای خود می گوید: قبرهای این دو را بشکافید و آنها را جستجو کنید. نقباء هم با دستهای خود درون قبر آنها را جستجو کرده و آن دو را در حالیکه بدنشان اصلاً نپوسیده و تغییر نکرده و مانند روز نخست که دفن شده اند، تر و تازه بیرون می آورند. دستور میدهد کفنهای آنها را بیرون آورند و بر درخت پوسیده و خشکی بر دار کشند. فوراً درخت سرسبز و پر شاخ و برگ و خرم می گردد. (نگارنده معتقد است که این یک فتنه و آزمایش عظیم الهی است تا مردم در بوته امتحان قرار گیرند و پیروان واقعی حق و باطل مشخص شوند و همچنین کسانی که اندکی شبهه در قلبهایشان نسبت به اهل بیت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، یا اندکی تمایل به خلفای غاصب خلافت دارند، غربال شوند.)

با مشاهده این وضع عجیب، دوستداران و پیروان آنها می گویند: به خدا قسم این شرافت حقیقی است که این دو نفر دارند و ما هم به دوستی اینها فائز شدیم. هر کس جزئی محبت از آنها در دل داشته باشد، می آید و این منظره را می نگرد و با دیدن آن فریفته می گردد.
در این هنگام جارچی مهدی(علیه السلام) صدا می زند: هر کس دو صحابه پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و انیس او را دوست دارد، در یک سمت بایستد. مردم دو دسته می شوند؛ یک دسته دوست آنها و یک دسته دشمن آنان.

مهدی(علیه السلام) به دوستان آن دو نفر می گوید: از آنان بیزاری بجوئید. آنها می گویند: ای مهدی آل پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) ما پیش از آنکه بدانیم اینها در نزد خدا و تو چنین مقامی دارند، از آنها بیزاری نجستیم، اکنون که فضل . مقام آنها برای ما ظاهر شده، چگونه با دیدن بدن تر و تازه و سبز شدن درخت پوسیده از آنان بیزاری بجوئیم؟ بلکه به خدا قسم ما از تو و کسانیکه به تو عقیده دارند و آنها که به این دو نفر ایمان ندارند و از قبر بیرونشان آوردند و بردار کشیدند، بیزاری می جوئیم. در این وقت مهدی(علیه السلام) به امر خداوند دستور می دهد باد سیاهی بر آنها بوزد و آنان را مانند ریشه های پوسیده درخت نخل از میان می برد.

سپس دستور می دهد آنها را از بالای درا پائین بیاورند، به امر خداوند زنده می گرداند و دستور می دهد تمام مردم جمع شوند. آنگاه اعمال آنها را در هر دوره ائی برای آنان شرح می دهد، تا آنکه کشته شدن هابیل فرزند آدم و برافروختن آتش برای ابراهیم و انداختن یوسف در چاه و زندانی شدن یونس در شکم ماهی و قتل یحیی و دارکشیدن عیسی و شکنجه دادن جرجیس و دانیال پیغمبر . زدن سلملان فارسی و آتش زدن درب خانه امیر المؤمنین و فاطمه زهراء و حسن و حسین علیهم السلام و تازیانه زدن به بازوی صدیقه کبری، فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و درب خانه را به پهلوی ایشان کوبیدن و سقط شدن محسن(علیه السلام) بچهء او و سم دادن به امام حسن(علیه السلام) و کشتن امام حسین(علیه السلام) و اطفال و عموزادگان و یاوران آن حضرت و اسیر کردن فرزندان پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و ریختن خون آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) و هر خونی که به ناحق زیخته شده و هر زنی که مورد تجاوز قرار گرفته و هر خیانت و اعمال زشت و گناه و ظلم و ستم که از زمان حضرت آدم(علیه السلام) تا موقع قیام قائم(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از بنی آدم سر زده باشد، همه را به گردن اولی و دومی(خلفای غاصب خلافت و رهبران کودتای وحشتناک و گمراه کننده سقیفه بنی ساعده) انداخته و بر آنها ثابت نموده و ملزم می گرداند و آنها هم اعتراف می کنند.

آنگاه دستور می دهد هر کس حاضر است و از آنها ظلمی دیده قصاص کند. حاضران هم قصاص می کنند و سپس آنها را دوباره بر همان درخت بدار می کشند و امر میکند آتشی از زمین بیرون آمده، آنها را با درخت می سوزاند. آنگاه به باد امر می کند تا خاکسترشان را به آب دریا بریزد.
مفضل عرض کرد: آقا این عذاب آخر آنها است؟

فرمودند: نه، نه. ای مفضل به خدا قسم فردای قیامت هر مؤمن و کافری به صحرای محشر می آید و آقای بزرگ، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) و صدیق اکبر امیرالمؤمنین، و فاطمه و حسن و حسین و ائمه اطهار نیز حاضر می شوند و همه آنها از آن دو نفر قصاص می کنند. تا جائیکه آن دو نفر را در هر شبانه روز هزار بار می کشند و باز به امر خداوند به صورت اول برمی گردند تا باز عذاب شوند.


 بحارالانوار ، ج 52 ص 386

بررسی روایت:

- مجلسی این حدیث را از کتاب فضل بن شاذان به سندش از بشیر نبّال نقل کرده است . ولی توثیقی در کتب رجال برای بشیر نبال نرسیده ،‌و لذا روایت از این جهت ضعیف السند بوده و قابل احتجاج نیست .


2- بر فرض صحت سند روایت ، مهم ترین کار امام مهدی (عج) اقامه ی حق و عدل است . و این عمل مصداق بارز آن به حساب می آید .


3- در روایت تصریح نشده که مقصود از آن دو نفر کیست ،‌لذا ممکن است که مقصود برخی از خلفای بنی امیه یا بنی عباس باشد .


4- در صورت صحت حدیث ، از آنجا که امام مهدی (عج) معصوم بوده و عمل او عین عدل  حق است ،‌باید اهل سنت نسبت به این دو خلیفه تجدید نظر کرده و با دید دیگری به آنان نظر کنند .


5- مکانی که این دو در آن دفن شده اند حجره ی پیامبر به حساب می آید ، و هرگز حقی نداشتند که در آن دفن شوند ، و از آنجا که کار حضرت اقامه ی عدل است ، لذا جسد آن دو را از آن مکان بیرون می آورد .

در مورد اینکه فرمودید:امام زمان کارهایی واجبتر ندارد که انجام دهد سر بریدن مرده چه فایده ای برای اسلام و مسلمین دارد؟
اولا: سر بریدن این دو نفر مثل یک فرد عادی نیست چون این دو نفر با کاری که کردند اسلام را از مسیر اصلی
خود به بیراحه کشانده و مسلمانان را از مفسران عالمان وخلفای اصلی دین جدا کرده اند که این جنایتی
نابخشودنیست.
ثانیا:این انتقام گیری علاوه بر اینکه باعث آرامش دل اهلبیت (علیهم السلام) می شود و بغض بی بی فاطمه زهرا
(سلام الله علیها) را می ترکاند و قلبش را تسکین می دهد ثمراتدیگری نیز دارید
از جمله اینکه برای همه آشکار می شود که این دو غاصب خلافتند و دیگر کسی نمی تواند از آنها حمایت کند
و حقانیت شیعه آشکار می شود.
ثالثا: امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هنگام قیامشان کنار کعبه می فرمایند:ای اهل عالم من شمشیر
انتقام هستم.ولی منظور حضرت انتقامی است که برای هدفی مقدس باشد نه صرفا برای آرامش خودشان.